Од неговото лансирање во 1990 година,
Хабл револуционираше многу области во астрономијата.
Од фотографирање на највпечатливите феномени во Вселената,
преку пручување на невидливите делови на Вселената,
до набљудување на најоддалечените објекти.
Ова е првиот дел во едно истражување
во едни од најважните откритија на Хабл
во неговата речиси 27 - годишна историја.
Дури и пред неговото лансирање,
астрономите веќе имаа идентификувано
неколку значајни научни цели за Хабл.
Меѓу нив беше деталната истрага на истражување на создавањето
и еволуцијата на галаксиите.
Во 1995 година, Хабл помина 10 дена во набљудување на мало делче од темното небо.
Сепак, кога оваа слика
- познатото Хаблово Длабоко Поле -
се врати на Земјата, се покажа дека не било толку темно.
На простор на небото со големина колку
1/12 од онаа на една Полна Месечина,
Хабл пронајде повеќе од 3.000 далечни галаксии.
Некои од нив постоеле само 2 милијарди години по Големата Експлозија.
Нивната смалувачка големина и неправилна структура цврство индицирале
дека денешните галаксии биле формирани со спојувањето на помали галаксии.
Истражувањето било толку успешно што
по него следувало Хабловото Ултра - Длабоко Поле од 2004 година
и Екстрмно - Длабокото Поле од 2012 година.
Сепак, Длабоките Полиња не биле единствените програми
за проучување на далечната Вслена.
Во последните неколку години, Граничните Полиња ги користеле
галактичките јата како лупи за да проучуваат
објекти кои во нормални услови се премногу далечни за да бидат видени со Хабл.
Во друго истражување било откриен најоддалечениот познат објект.
Оваа далечна галаксија постоела на 400 милиони години по Големата Експлозија.
Во 2016 година, овие длабоки слики исто така
помогнале при броење на вкупниот број на галаксии во видливата Вселена:
два трилиони.
Друга научна цел на Хабл била да се утврди Хабловата константа.
Константата е мерка за врзината
со која се шири Вселената
- како што било открино од астрономот Едвин Хабл.
Како таква, Хабловата константа претставува клучна вредност
неопходна за разбирање на Вселената.
Пред лансирањето на Хабл,
проценките на вредноста на констатната се разликувале за два.
Со помош на телескопот,
астрономите успеале да ја утврдат нејзината вредност со голема прецизност.
Дури и денес,
Хабл продолжува да ја мери оваа константа со помош на различни методи.
Сепак, последните резултати покажуваат дека Хабловата константа
е различна за локалната и исконската Вселена.
Ова претставува проблем
за начинот на кој ние ја разбираме Вселената.
Со прецизно мерење на Хабловата константа,
телескопот Хабл исто така успеа да ја утврди и староста на нашата Вселена.
Пред неговото лансирање,
проценките за старотста на Вселената се движеле од 10 до 20 милијарди години.
Денес можеме да ја утврдиме староста на Вселената
со прецизност од неколку милиони години.
Хабл ги набљудуваше ѕвездите со променлива сјајност - познати како Кефеиди -
во далечните галаксии.
На овој начин, астрономите успеале прецизно да ја утврдат
големината и староста на видливата Вселена.
Хабл исто така играл клучна улога
во едно од најголемите откритија на 20 - иот век:
забрзаната експанзија на Вселената.
Тој сними далечни супер - нова експлозии,
и со мерење на сјајноста на овие експлозии,
можеа да се пресметаат растојанието до нивните домаќински галаксии.
Хабловите прецизни мерења, кои не биле возможни од Земјата,
биле клучни за да се покаже
дека овие супер - нови биле помалку од сјајни од очекуваното,
па поради тоа експанзијата на Вселената морала да се забрзува.
Астрономите денес веруваат
дека експанзијата е водена од мистериозната темна енергија.
Со неговото остро око и прецизните мерења
- направени вон земјината атмосфера -
Хабл го револуционираше нашето знаење од космологијата
и еволуцијата на Вселената.
Но тие се далеку
од оние битни откритија направени со хабл.
Повеќе ќе биде откриено во вториот дел од овој двоен Hubblecast.
Транскприција на ESA/Hubble. Превод на Андреј Стојчевски.