Teleskop Hubble'a zapewnił nam 26 lat niesamowitych odkryć
Jednak co jeszcze przed nami?
W ciągu ostatnich dwóch lat pytaliśmy o to jego najwierniejszych użytkowników
zwolenników i członków obsługi
- czego możemy jeszcze oczekiwać od Hubble'a w przyszłości.
Najwyższa pora, aby podzielić się uzyskanymi odpowiedziami
i nadziejami wiążącymi się z przyszłością teleskopu.
Za trzydzieści lat
teleskop Hubble'a będzie wspominany jako teleskop, który zmienił nasze postrzeganie Wszechświata.
Dlatego też uważam, że jego dziedzictwo jest bezpieczne. Dużo bardziej interesujące jest to czego jeszcze dokona,
i w jaki sposób przygotuje miejsce pracy dla Teleskopu Jamesa Webba?
Dziedzictwo Hubble'a jest niezaprzeczalne,
a badania, które umożliwił
odcisnęły niesamowity ślad na naszej wiedzy o Wszechświecie.
Hubble uświadomił nam wiek Wszechświata,
pokazał nam jak wyglądały wczesne galaktyki.
I zapewnił nam pełną paletę wspaniałych zdjęć
skupiając uwagę całego świata na astronomii
w sposób, którego nie był w stanie dokonać żaden teleskop w historii ludzkości.
To także najbardziej skuteczny teleskop w historii.
Jednak zamiast skupiać się na osiągnięciach Hubble'a z przeszłości,
lepiej przyjrzeć się jego przyszłości.
Czego jeszcze możemy oczekiwać od tego teleskopu?
Głównym polem, którego jeszcze nie zgłębiał teleskop Hubble'a
jest badanie planet pozasłonecznych
- planet krążących wokół innych gwiazd.
Planet, których - gdy Hubble był wynoszony na orbitę -
jeszcze nie udało nam się zaobserwować.
Teraz mamy wiele teleskopów, których głównym zadaniem jest poszukiwanie tych obcych globów,
i których udało się już odkryć prawie 2000.
Gdy zostaną już odkryte,
Hubble odgrywa kluczową rolę ich badaniu:
jaką mają temperaturę?
Z czego się składają?
Ile wody zawierają?
I wiele innych.
Ze względu na fakt, że tempo odkrywania egzoplanet jest tak wysokie
i jest to bardzo szybko rozwijające się pole badań,
planety, które musimy badać teraz są dużo lepsze
niż nawet kilka lat temu,
i tak już będzie do końca pracy teleskopu Hubble'a.
Dlatego też z każdym rokiem
mamy nowe i ciekawsze planety do badań
niż rok wcześniej, a nawet miesiąc wcześniej!
Samo tempo odkrywania egzoplanet jest niesamowicie ekscytujące.
Zdolności widmowe teleskopu Hubble'a
są dużo lepsze niż kilka lat temu
dzięki czemu pytania, które stawiamy przed teleskopem są bardzo odważne.
Ile wody znajduje się na tej planecie?
Mamy możliwość stworzenia mapy planety i porównania jednej strony planety z drugą.
Dlatego też wierzę, że pojawią się pytania, na które będziemy starać się odpowiedzieć,
a które sprawią, że jeszcze wiele razy będziemy łapać się za głowę.
Egzoplanety, które Hubble już badał,
choć nie znajdują się w naszym najbliższym sąsiedztwie,
znajdują się jednak w naszej własnej Galaktyce.
Inne odkrycia mogą jednak leżeć dużo, dużo, dużo dalej.
Głębokie pola Hubble'a
to jedne z najważniejszych zdjęć wykonanych kiedykolwiek za pomocą tego teleskopu.
Jednak Hubble może zajrzeć nawet głębiej w przestrzeń kosmiczną
wykorzystując naturalne zjawisko soczewkowania grawitacyjnego do powiększania odległych obiektów
- to zadania, które wykonywane są w programie Frontier Fields.
Będziemy badać miejsca na niebie
w których znajdują się najmasywniejsze obiekty we Wszechświecie,
jeszcze bardziej soczewkujące gromady galaktyk.
Ogólna Teoria Względności Einsteina mówi nam,
że owe masywne obiekty mogą zakrzywiać przestrzeń i czas wokół siebie.
Dzięki temu galaktyki znajdujące się za tymi gromadami
widoczne są jako jaśniejsze i większe niż gdyby zjawisko soczewkowania nie występowało.
Można powiedzieć, że takie gromady działają niczym naturalne teleskopy.
Dlatego też będziemy wykorzystywać Hubble'a
wraz z tymi naturalnymi teleskopami do zaglądania w bardzo głęboki kosmos, dużo dalej niż było to możliwe wcześniej.
Cóż, po pierwsze wydaje mi się, że im głębiej tym lepiej.
Jeżeli możemy mieć programy,
które pozwolą na rozszerzenie programów Głębokiego Pola Hubble'a
a nawet na jakimś fragmencie nieba
a tym samym na zajrzenie głębiej, i głębiej, i głębiej,
prawie do początku Wszechświata,
wydaje mi się, że to wspaniałe,
ponieważ najfajniejszą rzeczą związaną z tymi głębokimi polami Hubble jest fakt,
że gdy pierwszy raz je ujrzeliśmy, naszą reakcją była myśl,
że po tylu latach jedynie rozmawiania o tym jak te galaktyki powstały,
teraz widzieliśmy je w trakcie powstawania.
Naprawdę to widzimy, widzimy sekwencję czasu.
Widzimy jak wszystko ewoluowało w czasie - ponieważ żyjemy w takim wehikule czasu
Jeżeli uda nam się ta skale wydłużyć choć trochę - to wspaniale
wtedy możemy się także przyjrzeć innemu środowisku.
Widok galaktyk w gęstym otoczeniu
w gromadach galaktyk,
w porównaniu z polem.
Wydaje mi się, że na tych dwóch polach Hubble może wciąż dokonywać wielkich odkryć.
Dlatego też zadania dla Hubble'a jeszcze długo się nie wyczerpią.
Jeszcze dużo możemy się dowiedzieć, i wiele nowych pytań dopiero postawić.
I astronomowie dobrze o tym wiedzą.
Wciąż tysiące astronomów czekają na swoją szansę wykorzystania Hubble'a do swoich badań
a liczba wniosków na skorzystanie z teleskopu dziesięciokrotnie przewyższa dostępny czas!
Hubble tak naprawdę teraz osiąga szczyt swoich możliwości.
Odkrywamy nowe sposoby wykorzystania teleskopu,
temat egzoplanet zaledwie lekko dotknęliśmy.
Możemy zacząc wykorzystywać soczewkowanie grawitacyjne do powiększania odległych miejsc we Wszechświecie
w sposób jaki nie będzie możliwy do momentu, kiedy uruchomimy Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba.
Dowiadujemy się nowych rzeczy o populacjach gwiazd.
W pewnym sensie, nasze odkrycia dopiero się zaczynają,
ponownie zaczynamy kolejną erę odkryć.
Transkrypcja: ESA/Hubble. Tłumaczenie: Radosław Kosarzycki