W ciągu ostatniego stulecia astronomowie odkryli wiele nowych i tajemniczych obiektów kosmicznych,
takich jak kwazary, czarne dziury, rozbłyski gamma i odległe planety.
Najnowsze odkrycia są z pewnością imponujące, ale to w ciągu zaledwie kilku niezwykłych lat w latach 20. XX wieku
jeden tylko człowiek zmienił nasze postrzeganie naszego miejsca we Wszechświecie.
Był to doktor Edwin Powell Hubble.
Urodzony w stanie Missouri w 1889 roku Edwin Powell Hubble wcześnie odkrył swoją pasję do astronomii
po otrzymaniu swojego pierwszego teleskopu, w wieku zaledwie 8 lat.
W 1917 roku, podczas pracy nad doktoratem, Hubble otrzymał ofertę pracy, która zmieniła jego życie, od George Ellery Hale,
założyciela Obserwatorium Mount Wilson w Kalifornii.
Ale ta okazja nadarzyła się w złym czasie
— Stany Zjednoczone właśnie przystąpiły do II wojny światowej i Hubble zaciągnął się do wojska.
W 1919 roku major Hubble powrócił z wojny i natychmiast udał się do Obserwatorium Mount Wilson.
Jeszcze w mundurze, przybył i ogłosił, że jest gotów do rozpoczęcia obserwacji.
W 1923 roku Hubble dokonał swojego pierwszego ważnego odkrycia z pomocą najbardziej zaawansowanej technologii w tamtym czasie
— 2,5-metrowego teleskopu Hookera.
Mierząc odległości do gwiazd pulsujących, znanych jako Cefeidy,
odkrył, że znajdują się one w galaktykach poza naszą własną.
W tamtym czasie powszechnie uważano, że Wszechświat składa się tylko z Drogi Mlecznej.
Odkrycie Hubble'a, że ​​nasza Galaktyka jest tylko jedną z wielu
na zawsze zmieniło sposób, w jaki postrzegamy nasze miejsce we Wszechświecie.
Po tym przełomowym odkryciu Hubble zaczął grupować i klasyfikować galaktyki, które odkrył.
Sklasyfikował je pod względem ich wyglądu
— jako galaktyki spiralne, eliptyczne, soczewkowate oraz nieregularne.
To stało się znane jako sekwencja Hubble'a i nadal jest najbardziej popularnym systemem klasyfikowania galaktyk.
Największe osiągnięcie Hubble'a nadeszło w 1929 roku,
gdy ustalił, że światło, które odbieramy od galaktyk, jest bardziej czerwone im dalej te galaktyki od nas się znajdują.
Stąd był w stanie wywnioskować, że im dalej galaktyka się od nas znajduje, tym szybciej się od nas oddala.
Odkrycie w obserwacjach astronomicznych tej relacji, zwanej Prawem Hubble'a,
obaliło tradycyjny widok statycznego Wszechświata
i wykazało, że sam Wszechświat się rozszerza
— dostarczając pierwszych obserwacyjnych dowodów dla teorii Wielkiego Wybuchu.
Hubble spędził dalszą część swojej kariery naukowej walcząc o to, by astronomia została uznana za obszar fizyki
przez Komitet Nagrody Nobla.
Komitet w końcu ustanowił, że prace astronomiczne kwalifikują się do nagrody Nobla z fizyki w 1953 roku,
ale Hubble się tego już nie dowiedział, ponieważ umarł zaledwie kilka miesięcy wcześniej.
Gdyby decyzja przyszła wcześniej, Hubble może dożyłby otrzymania tej nagrody.
Trzydzieści lat po śmierci Edwina Hubble'a, NASA i Europejska Agencja Kosmiczna
ochrzciły swój nowy teleskop kosmiczny po Edwinie Hubble'u.
Hubble był oczywistym wyborem jako nazwa nowego obserwatorium,
które zrewolucjonizuje astronomię.
Edwin Hubble zmienił nasze postrzeganie Wszechświata i naszego w nim miejsca,
i duch jego odkrycia żyje dziś w teleskopie Hubble'a.
Transkrypcja ESA / Hubble, tłumaczenie Paulina Karczmarek