De ruimte is een vijandige omgeving.
Onze planeet beschermt ons tegen de ruwe kosmos.
Maar ruimtetelescopen zoals Hubble leven voorbij de beschermende atmosfeer van de Aarde.
Zulke telescopen worden zorgvuldig ontworpen om de vijandigheid van de ruimte te overleven.
Maar, er is een gevarenzone waar observaties bijna onmogelijk worden.
Episode 77: Hubble en de Bermudadriehoek van de ruimte.
Boven de atmosfeer van de Aarde, op het pad van Hubble, is er een mysterieuze regio, de South Atlantic Anomaly.
Wanneer satellieten hier passeren, worden ze bekogeld met zwermen van extreem hoogenergetische deeltjes.
Dit kan storingen in astronomische gegevens veroorzaken
alsook defecten van de elektronica aan boord
en heeft zelfs onvoorbereide ruimtetuigen voor weken uitgeschakeld!
En het beïnvloedt niet alleen machines.
Bij ruimtewandelingen in de regio van de anomalie
rapporteerden astronauten vreemde "vallende sterren" als lichtstrepen die in hun gezichtsveld vlogen.
De verklaring voor de anomalie ligt in de Van Allen stralingsgordels.
Deze twee donutvormige wolken omgeven de Aarde en vangen de geladen deeltjes die van de zon komen
en als kosmische stralen richting Aarde worden geworpen uit de diepte ruimte.
Dit is deel van ons kosmische schild tegen mogelijk schadelijke deeltjes.
Maar net naast de Braziliaanse kust en met een grotere oppervlakte dan de VSA
is het magnetische veld van de Aarde op zijn zwakst.
De binnenste donut valt onder Hubble's orbit tot slechts 200 kilometer boven het aardoppervlak.
Deze gordel bevat hoogenergetische elektronen, protonen en atomische nuclei.
Allemaal gevangen als vuurvliegjes in een fles.
Deze deeltjes zitten zo dicht elkaar dat er op één seconde 3000 "hits" zijn op een gebied van één vingertop grootte.
Eén afwijkend deeltje kan doorheen Hubble vliegen, de betekenis van een boodschap wijzigen en problemen creëren.
Dus, ter bescherming
moet bepaalde electronica binnenin Hubble afgesloten worden in de kosmische Bermudadriehoek.
Hubble's detectoren zijn supergevoelig aan licht.
Zonder deze functie, zou Hubble het Universum niet kunnen doorgronden zoals hij nu doet.
Maar, die gevoeligheid heeft gevolgen.
De detectors zijn ook gevoelig aan hoogenergetische deeltjes en zouden de aanval in de anomalie niet aankunnen.
Dus voor de 15% van zijn leven die Hubble daar doorbrengt,
moeten de detectoren afgesloten worden.
Alleen de WFC3, één van Hubble's camera's, kan nog gebruikt worden in deze elektrische dode zone.
Maar, de gemaakte beelden zijn ietwat ongewoon.
Ze staan vol met vlekken.
Gevolgen van harde kosmische straling en een herinnering aan de gevaren die in de atmosfeer boven ons heersen.
Ondanks zijn vele passages doorheen de gevaarlijke South Atlantic Anomaly,
overleeft Hubble al 25 jaar in orbit
en stuurt hij ons prachtige ruimtebeelden en observaties die ons helpen de mysteries van het Universum te ontrafelen.
Heb jij een vraag voor Hubble? In de volgende Hubblecast zal Dr J een aantal vragen beantwoorden. Hou ons in de gaten!
Hubblecast wordt geproduceerd door ESA/Hubble in het European Souther Observatory in Duitsland.
De Hubble-missie is een project van internationale samenwerking tussen NASA en het European Space Agency.