Piąta i ostatnia misja do legendarnego Kosmicznego Teleskopu Hubble'a była długo odwlekana.
Po opóźnieniu jesienią 2008 roku, wiosna przyniosła nową nadzieję i 11 maja, siedmiu członków załogi promu kosmicznego wyruszyło w misję życia.
To jest Hubblecast!
Wiadomości i zdjęcia z, należącego do NASA/ESA, Kosmicznego Teleskopu Hubble'a.
W wieku dziewiętnastu lat, Hubble jest weteranem wśród kosmicznych teleskopów.
Otwierając nasze oczy na Wszechświat, który nas gości,
Hubble spojrzał daleko wgłąb kosmosu, aby odkryć przed nami podstawowe naukowe prawdy.
Hubble nie jest pozbawiony zmarszczek, ale ostatnia misja serwisowa uczyniła go bardziej żywotnym niż kiedykolwiek.
Astronauci mieli tylko pięć kosmicznych spacerów aby wykonać zadania na miarę Herkulesa, które przed nimi postawiono:
instalację dwóch, zupełnie nowych instrumentów i naprawienie dwóch innych.
Nie wspominając o setkach mniejszych — aczkolwiek wciąż istotnych — zadań.
W latach siedemdziesiątych twórcy Hubble'a nigdy nie planowali tego rodzaju “kosmicznej mechaniki” i prawdopodobnie nawet o niej nie śnili.
Specjalny zespół inżynierów ESA wyruszył do Stanów Zjednoczonych,
aby wesprzeć misję poprzez zapewnienie właściwego funkcjonowania napędu, elektroniki oraz mechanizmów paneli słonecznych.
Będąc najważniejszą siłą napędową Hubble'a
panele słoneczne muszą być nieustannie monitorowane
tak, aby astronauci mogli wykonać powierzoną im pracę, jednocześnie unikając ich uszkodzenia.
Jednak zanim ktokolwiek mógł wesprzeć misję, najpierw musiała się oderwać od ziemi.
Jasny, przejrzysty i niezwykle gorący poranek, z zaledwie kilkoma obłokami, wyglądał obiecująco dla punktualnego startu.
Zaproszeni goście, naukowcy i inżynierowie oraz przedstawiciele prasy zgromadzili się na terenie Centrum Kosmicznego Kennedy'ego,
aby zobaczyć wędrówkę promu kosmicznego Atlantis ku niebiosom z nadzieją na odmłodzenie Hubble'a.
11 maja o 20:01 Atlantis z ogłuszającym hukiem opuścił platformę startową kierując się ku niebiosom na swoje historyczne spotkanie.
Kiedy Atlantis bezpiecznie przemierzał niebiosa, i pozostała po nim tylko smuga dymu,
zespół ESA ds. Kosmicznego Teleskopu Hubble'a przeniósł się na północ do Maryland do, należącego do NASA, Centrum Lotów Kosmicznych im. Goddarda (Goddard Space Flight Center),
gdzie inżynierowie zajęli swe stanowiska w STOCC — Centrum Kontroli Misji Kosmicznego Teleskopu (the Space Telescope Operations Control Center).
Tam właśnie zespół ESA ściśle współpracował z personelem Centrum Goddarda aby zapewnić bezpieczeństwo zarówno astronautom w trakcie spacerów w kosmosie, jak i panelom słonecznym.
W trakcie 13-dniowej misji astronauci przebywali poza promem kosmicznym ponad 36 godzin.
Kamera WFPC2; "wół roboczy" Hubble'a, została zastąpiona swoim potężniejszym potomkiem, WFC3 lub Szerokokątną Kamerą 3 (Wide Field Camera 3).
WFC3 znacząco usprawni zdolności obserwacyjne Hubble'a,
zapewniając lepszy kąt widzenia i szerszy zakres fal radiowych.
Usunięcie przyrządów wielkości lodówki nie jest łatwym zadaniem.
Astronauci John Grunsfeld i Andrew Feustel usunęli zamontowany na Hubble'u zestaw COSTAR,
który nie był już dłużej potrzebny, aby przygotować miejsce dla nowego spektrografu tzw.; Cosmic Origins Spectrograph (COS).
COS będzie badał rozległe struktury Wszechświata
oraz powstawanie i ewolucję galaktyk, gwiazd i planet.
Pomoże również określić powstawanie pierwiastków uznawanych za niezbędne dla życia, takich jak węgiel i żelazo.
Astronauci nie przeprowadzili jedynie “chirurgii transplantacyjnej”,
dokonali również, z dużym powodzeniem, korekty ustawień dwóch zamontowanych na Hubbble'u instrumentów.
Spektrograf Obrazujący Teleskopu Kosmicznego (STIS), który łączy w sobie cechy kamery i spektrografu
oraz obejmuje szeroki zakres długości fal świetlnych, od bliskiej podczerwieni do ultrafioletu, został uszkodzony w wyniku awarii zasilania.
Naprawa STIS zajęła astronautom wyjątkowo dużo czasu z powodu opornej śruby na pokrywie instrumentu.
Kiedy jednak Houston wyraziło zgodę aby astronauta Mike Massimino "użył siły",
Massimino zdołał wyrwać śrubę i uzyskać dostęp do STIS.
Zaawansowana Kamera do Obserwacji, inny z najważniejszych przyrządów Hubble'a,
również nie działała z powodu usterki zasilania.
Czwarta misja serwisowa tchnęła w nią nowe życie.
Astronautka Megan McArthur uwolniła Hubble'a z ramienia promu kosmicznego, a piloci ostrożnie oddalili prom od teleskopu,
był to słodko-gorzki moment dla astronautów, jak również naziemnego personelu NASA i ESA wspierającego misję —
ostatni raz ludzie odwiedzili teleskop, który nauczył nas tak wiele o naszym pochodzeniu i miejscu w ogromnym Wszechświecie. Tłumaczenie — Mirosław Wójcik