Hubblecast Odcinek 126
Od ultrafioletu do podczerwieni: porównanie teleskopów kosmicznych Hubble'a i Jamesa Webba
Kosmiczny Teleskop Hubble'a krąży około 570 kilometrów nad Ziemią,
gdzie obserwuje Wszechświat wolny od przeszkód w naszej atmosferze.
Przez prawie trzy dekady Hubble badał Wszechświat za pomocą swojego 2,4-metrowego zwierciadła głównego i pięciu instrumentów naukowych.
Obserwują one przede wszystkim w ultrafioletowym i widzialnym zakresie widma,
ale mają także pewne możliwości obserwacji w podczerwieni.
Fale elektromagnetyczne w każdym z tych pasm mają różne właściwości,
takie jak sposób, w jaki powstają i oddziałują z materią i obiektami astronomicznymi.
Hubble obserwuje w różnych pasmach długości fali, po jednym pasmie na raz,
a każde z nich dostarcza inne informacje na temat badanego obiektu.
Każda z tych długości fal jest odtwarzana w innym kolorze
i są one łączone, aby utworzyć pełen obraz,
dzięki czemu udział wszystkich długości fal można porównać i przeanalizować.
Na przykład zdjęcia Hubble'a wykonane w podczerwieni zwykle ujawniają więcej gwiazd
niż zdjęcia wykonane w świetle widzialnym,
ponieważ promieniowanie podczerwone swobodniej przechodzi przez kosmiczny pył, który rozprasza bardziej niebieskie światło widzialne.
Pozwala to astronomom zobaczyć obszary przestrzeni kosmicznej, które są zwykle zasłonięte przez kosmiczny pył i gaz.
Łącząc obserwacje o różnych długościach fal
możemy opracować pełniejszy obraz struktury, składu i zachowania obiektu,
niż byłoby to możliwe z samych długości fal widzialnych.
Podczas gdy Hubble obecnie obserwuje Wszechświat przede wszystkim w zakresie fal widzialnych i ultrafioletowych
jego naukowy następca — Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba —
będzie wrażliwy na zakres długości fal od 0,6 mikrometra (światło pomarańczowe) do 28 mikrometrów,
głębokiego promieniowania podczerwonego emitowanego z obiektów w temperaturach około -150°C.
Bardziej odległe obiekty w kosmosie są bardziej przesunięte ku czerwieni, w wyniku czego
ich światło jest wypychane z ultrafioletu i widzialnych długości fali do bliskiej podczerwieni.
Oznacza to, że obserwacje tych odległych obiektów (na przykład pierwszych galaktyk, które powstały we Wszechświecie)
wymagają teleskopu wyspecjalizowanego w obserwacjach w podczerwieni, takiego jak James Webb, aby można je było zobaczyć.
Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba ma również znacznie większe zwierciadło niż Hubble.
Wynosi 6,5 metra średnicy.
Większe lustra zbierają więcej światła ze słabszych i bardziej odległych obiektów w przestrzeni kosmicznej,
co oznacza, że ​​James Webb będzie mógł zaglądać w przeszłość dalej niż Hubble,
pozwalając nam rozwinąć nasze rozumienie wczesnego Wszechświata.
Ponadto większe lustra zapewniają wyższą rozdzielczość, dzięki czemu obrazy są bardziej szczegółowe.
Obserwując kosmos w zakresie fal widzialnych, ultrafioletowych i podczerwonych,
Hubble znacznie przyczynił się do rozwoju astronomii.
Zagłębił się we wczesne lata Wszechświata bardziej, niż kiedykolwiek uważano za możliwe,
odegrał kluczową rolę w odkryciu, że ekspansja Wszechświata przyspiesza
i zbadał atmosferę planet wokół odległych gwiazd.
Z niecierpliwością czekamy na wkład i odkrycia, które James Webb dokona w przyszłości.
Tłumaczenie: Paulina Karczmarek