Οι γνώσεις μας για τους εξωπλανήτες αυξάνονται ταχύτατα.
Τα τελευταία χρόνια οι αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει αμέτρητους κόσμους πέρα ​​από το ηλιακό μας σύστημα
εξάγοντας ακόμη και πληροφορίες σχετικά με το μέγεθος, τη θερμοκρασία και τις ατμόσφαιρά τους
Αλλά πώς μπορούν οι επιστήμονες να γνωρίσουν αυτές τις λεπτομέρειες σχετικά με τους πλανήτες που υπάρχουν σε τόσο μεγάλες αποστάσεις από εμάς;
Ανακαλύπτοντας τους εξωπλανήτες από τις διαβάσεις.
Οι εξωπλανήτες εγείρουν κάποιες δελεαστικές ερωτήσεις
από τη πιθανότητα άλλων κόσμων να μοιάζουν με τη Γη μέχρι την εξωγήινη ζωή.
Αλλά η αναζήτηση απαντήσεων σε αυτά τα ερωτήματα δεν είναι εύκολη αποστολή
Οι εξωπλανήτες δεν εκπέμπουν σχεδόν καθόλου δικό τους ορατό φως
και περιφέρονται γύρω από άστρα σε μεγάλες αποστάσεις από Γη, καθιστώντας τους πολύ δύσκολοι στόχοι για παρατήρηση.
Οι διαβάσεις προσφέρουν μία από τις καλύτερες ευκαιρίες για μελέτη εξωπλανητών.
Αυτό συμβαίνει όταν ένας πλανήτης περνά ανάμεσα από το μητρικό του άστρο και τη Γη,
μειώνοντας προσωρινά τη φαινόμενη λαμπρότητα του αστεριού.
Η διάρκεια και η μεταβολή της έντασης της καμπύλης φωτός
δίνει στους αστρονόμους ενδείξεις σχετικά με το μέγεθος και την τροχιά του πλανήτη.
Πρόσθετες μικρότερες μειώσεις στα επίπεδα του φωτός λίγο πριν ή μετά τη διάβαση
μπορεί να υποδεικνύει έναν δορυφόρο. ένα εξωφεγγάρι.
Οι διαβάσεις μπορούν ακόμη να μας πουν από τι είναι φτιαγμένος ένας πλανήτης.
Το μικρό κλάσμα του φωτός που περνάει διαμέσου της ατμόσφαιράς του
αλληλεπιδρά με άτομα και μόρια εκεί
Το φως αυτό στη συνέχεια μεταφέρει πληροφορίες για αυτά,
που οι επιστήμονες χρησιμοποιούν για να εξάγουν συνθήκες
σχετικά με τη θερμοκρασία, τη χημική σύνθεση και το ιστορικό σχηματισμού.
Ωστόσο, αυτή η μέθοδος έχει κάποια όρια.
Οι διαβάσεις συμβαίνουν μόνο εάν η τροχιά ενός πλανήτη βρίσκεται μεταξύ του μητρικού του άστρου και της Γης
έτσι η τροχιά του πρέπει να είναι προς την κατεύθυνση μας..
Αυτη η περίπτωση συμβαίνει μόνο για ένα μικρό μέρος των πλανητικών συστημάτων
Όπου αυτά γίνονται, οι διαβάσεις συμβαίνουν σπάνια και διαρκούν για σχετικά μικρό χρονικό διάστημα
έτσι τυχαίες παρατηρήσεις είναι απίθανο να υπάρξουν.
Οι διαβάσεις επίσης μας προδιαθέτουν για την εύρεση μεγαλύτερων εξωπλανητών που είναι πιο κοντά στο μητρικό άστρο τους.
Αυτοί οι πλανήτες παγιδεύουν περισσότερο φως, προκαλώντας μεγαλύτερη μείωση στη φωτεινότητα του άστρου που είναι ευκολότερο να ανιχνευθεί.
Έτσι, οι διαβάσεις δεν αντιπροσωπεύουν την πλήρη ποικιλομορφία των κόσμων εκεί έξω.
Μπορεί ακόμη και να υπάρχουν ψευδώς, θετικές παρατηρήσεις.
Μερικές φορές μια μείωση στη φωτεινότητα (του άστρου) προκαλείται από κάτι άλλο, όπως ένα αστέρι που διέρχεται μπροστά από το άλλο
σε ένα διπλό σύστημα.
Παρά τους περιορισμούς αυτούς, οι διαβάσεις έχουν αποκαλύψει πλήθος άλλων κόσμων
χάρη στον τεράστιο αριθμό των αστεριών και των πλανητών του σύμπαντος
και την εξελιγμένη τεχνολογία που τους αναζητά.
Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble αποτελεί σημαντικό ορόσημο στον τομέα αυτό.
Το Hubble έκανε την πρώτη ατμοσφαιρική μελέτη εξωπλανήτων μεγέθους παρόμοιου της Γης,
πήρε την πρώτη εικόνα ενός εξωπλανήτη σε ορατό φως,
και ανακάλυψε το πρώτο οργανικό μόριο στην ατμόσφαιρα ενός εξωπλανήτη.
Ωστόσο, αυτές οι αξιοθαύμαστες ανακαλύψεις έχουν φθάσει το Hubble στα όριά του.
Για να ψάξουμε ακόμα πιο βαθιά σε αυτούς τους μακρινούς κόσμους,
Χρειαζόμαστε ακόμα πιο ισχυρά τηλεσκόπια.
Το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb θα πάει αυτήν την τεχνολογία στο επόμενο επίπεδο.
Το James Webb θα παρατηρήσει το σύμπαν σε υπέρυθρα μήκη κύματος με πρωτοφανή ευαισθησία.
Αυτό είναι ιδιαίτερα επωφελές για τη μελέτη των εξωπλανητών
επειδή τα μόρια στις ατμόσφαιρες των εξωπλανήτων αφήνουν τις περισσότερες ενδείξεις στην περιοχή του υπερύθρου.
Συγκεκριμένα, αυτά τα μήκη κύματος θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να βρούμε κατοικήσιμους πλανήτες.
Οι πλανήτες που έχουν τις κατάλληλες συνθήκες ώστε να διατηρείται το νερό σε υγρή μορφή, εκπέμπουν θερμική ακτινοβολία που κορυφώνεται στο υπέρυθρο.
Η ευαισθησία του James Webb σε αυτά τα, ιδιάζουσας σημασίας, μήκη κύματος είναι προορισμένη να αποκαλύψει πολλά περισσότερα μυστικά των εξωπλανητών
και μπορεί να βρει ακόμη και ζωή κάπου αλλού στο Σύμπαν.
Το κείμενο του Hubblecast μεταφράστηκε στα Αγγλικά από την Bethany Downer και στα Ελληνικά από την Maria Krikeli.