Млечниот пат е нашиот космички дом.
Но тој не е единствениот во Вселената.
За подобро да го разбереме составот и еволуцијата на нашата Вселена,
астрономите се обидуваат да одговорат на едно навидум едноставно прашање:
Колку галаксии постојат во Вселената?
Во темна ноќ,
Млечниот пат може да се види како еден сјаен појас на ноќното небо.
Долго време се мислело
дека целата Вселена се состоела само од нашата галаксија.
Тоа се променило во 1924 година.
Во оваа година, Едвин Хабл открил варијабилни ѕвезди во неколку спирални маглини.
Тој ги искористил овие ѕвезди за да го пресмета растојанието до овие маглини.
Неговите набљудувања докажале дека овие ѕвезди биле премногу далечни за да припаѓаат на нашиот Млечен пат.
Напротив, тие припаѓале на други галаксии,
подалеку од Млечниот пат.
Оттогаш астрономите се обидуваат да утврдат
колку галаксии постојат во видливата Вселена.
Првата меродавна проценка била направена по создавањето на Хабловото Длабоко Поле во 1995 година.
Тоа беше првиот длабок поглед во Вселената
кој откри стотици галаксии кои никогаш не биле видени порано.
Следеле дополнителни опсервации со Хабл и други инструменти,
кои откриле уште помалку сјајни и пооддалечени галаксии.
Од овие набњудувања астрономите утврдиле
дека Вселената содржи вкупно 120 милијарди галаксии.
Тука влегуваат само оние галаксии од видливата Вселена.
Таму влегуваат сите објекти,
кои во принцип можат да се видат со телескопи како Хабл,
светлината од кои имала време за да стаса до нас, сметајќи уште од почетокот на Вселената.
Зад оваа граница,
позната и како космичкиот хоризонт,
Вселената продолжува.
Колку точно продолжува останува тајна.
Астрономите имаат направено нова анализа
на објавени податоци од Хабл и други телескопи.
Тие имаат заклучено дека претходната проценка на бројот на галаксии
во рамките на видливата Вселена е за најмалку 10 пати помала.
Тие сметаат дека 90% од галаксиите во Вселената
се всушност малку видливи и премногу далечни за да бидат видени со телескопите од денешата генерација.
Астрономите можат само да го претпостават нивното постоење, базирајќи се на модели и пресметки.
Новособраните податоци им овозможија на астрономите
да ѕирнат 13 милијарди години назад во минатото,
до почетните денови на Вселената.
Оваа ретроспектива ја откри раната Вселена
во која густината на галаксиите е за 10 пати поголема од денешната.
Повеќето од овие галаксии се релативно мали и слабо видливи,
со маси кои се слични на сателитските галаксии на Млечниот пат.
Овие резултати се моќен доказ дека галаксиите еволуирале и растеле преку спојувања
во текот на историјата на Вселената
драматично намалувајќи го вкупниот број со текот на времето.
Во исчекување на 90% од галаксиите од Вселената да станат видливи,
останува уште многу што треба да биде истражено и откриено од страна на Хабл -
и идниот вселенски телескоп Џејмс Веб.
Природата уште еднаш не изненади, дури и надвор од тоа што може да го креира нашата највозбудлива имагинација.
Транскрипција на ESA/Hubble. Превод на Андреј Стојчевски.