Połyskujące barwy na powyższym zdjęciu ukazują niesamowitą złożoność mgławicy planetarnej PN M2-9,
znanej najlepiej po angielsku jako Twin Jet Nebula (mgławica bliźniaczych dżetów).
Nowy widok z teleskopu Hubble'a uwydatnia powłoki i sęki rozszerzającego się gazu w mgławicy w zdumiewających szczegółach.
Mgławice planetarne są tematem najbardziej zachwycających zdjęć zrobionych przez teleskop Hubble'a.
Pomimo swojej nazwy, te malownicze obiekty nie mają nic wspólnego z planetami.
Dawni astronomowie obserwujący je wiedzieli, że nie były planetami — nie poruszały się po niebie —
ale dano im tę nazwę, ponieważ, obserwowane przez ówczesne teleskopy, przypominały odległe planety.
Gdy przyszedł czas lepszych teleskopów, astronomowie byli w stanie zobaczyć bardziej skomplikowaną strukturę mgławic planetarnych i ujawnić ich prawdziwą naturę.
Są to ogromne powłoki gazu utworzone, gdy gwiazdom podobnym do Słońca braknie paliwa i zrzucają swoje zewnętrzne warstwy.
Te powłoki są następnie ogrzewane, jonizowane i oświetlane przez ostre promienie ultrafioletowe z gorącego jądra gwiazdy, która pozostaje w sercu mgławicy,
w wyniku czego widać spektakularny pokaz świateł, jak ten tutaj.
Te mgławice świecą w rozmaitych pięknych kolorach, z powodu obecności różnych gazów różnych pierwiastków chemicznych.
Słynna Mgławica Pierścień, na przykład, świeci w żywych kolorach niebieskości i zieleni, czerwieni i pomarańczy,
z obszarów bogatych w tlen, wodór i azot.
Twin Jet Nebula wygląda raczej inaczej niż Mgławica Pierścień
ze swoimi dwiema opalizującymi powłokami sięgającymi na zewnątrz od centrum mgławicy.
Powód tej dziwnej struktury jest ukryty w jądrze mgławicy.
Twin Jet Nebula to mgławica bipolarna i swój charakterystyczny kształt zawdzięcza
nie jednej, ale dwóm gwiazdom w swoim sercu.
Wewnątrz tych powłok, począwszy od układu dwóch gwiazd w centrum i rozciągając się poziomo na zewnątrz, jak w żyłach
widać dwie słabe plamy w odcieniu niebieskim.
Są to intensywne pojedyncze strumienie gazu wyciekające w kosmos.
Strumienie pędzą z dala od systemu gwiazdowego z prędkościami powyżej jednego miliona kilometrów na godzinę.
W czasie trwania swojej podróży powoli zmieniają swoją pozycję
obracając się powoli w przestrzeni jak woda z ogrodowego zraszacza spadająca na trawnik.
Zjawisko to przypisuje się z kolei duetowi gwiazd krążących wokół siebie w centrum mgławicy.
Pomimo klarowności tego obrazu, gwiazdy podwójne i ich mgławice są nadal owiane tajemnicą.
Hubble ma wiele do odkrycia — tymczasem możemy dalej cieszyć się ich pięknem z daleka.
Transkrypcja ESA / Hubble Tłumaczenie Paulina Karczmarek