Nie trzeba długo szukać, aby znaleźć gwałtowne wydarzenia we Wszechświecie.
Eskplodujące gwiazdy odrzucające supergorący gaz.
Supermasywne czarne dziury odrywające materiał bliskich im obiektów, wypuszczające potężne strumienie materii.
Oraz galaktyki rozrywane lub łączące się gdy znajdą się odrobinę za blisko siebie.
Laczące się tak jak te na nowym, fascynującym zdjęciu z teleskopu Hubble'a.
Odcinek 75: Lączenie galaktyk i krople tworzących się gwiazd
Wszechświat to stosunkowo puste miejsce,
w którym gdzieniegdzie znajdują się galaktyki oddalone od siebie o potężne odległości.
Jednak czasami dwie lub więcej galaktyk za bardzo się do siebie zbliżają.
Może to prowadzić do połączenia w jeden duży obiekt
to zjawisko znane jako łączenie galaktyk.
Gwałtowne proces łączenia powoduje oderwanie części gazu, pyłu i gwiazd od galaktyk
i może znacznie zmienić ich wygląd,
tworząc potężne ogony, świecące pierścienie i zakrzywione dyski galaktyczne.
W 2008 roku zespół teleskopu Hubble'a przedstawił zestaw 59 nowych zdjęć oddziałujących ze sobą i łączących się galaktyk,
pokazując szeroką paletę zdumiewających kształtów wytworzonych przez zderzenia.
Tym razem Hubble uchwycił obraz nieco bardziej nietypowy:
Na środku tego zdjęcia znajdują się dwie galaktyki eliptyczne,
część gromady galaktyk oznaczonych prozaicznie jako SDSS J1531+3414.
Gromada ta zawiera tak dużo masy, że zakrzywia światło docierające od dalej znajdujących się galaktyk.
I tworzy spektakularne otaczające ją niebieskie łuki.
Rzadkością jest jednak, że te galaktyki eliptyczne nie tylko się ze sobą łączą,
co jest bardzo nietypowe,
lecz także ich połączenie jest tak bogate w gaz, że inicjują one powstawanie wielu nowych gwiazd.
Te niemowlęce gwiezdne supergromady powstały w procesie zwanym formowaniem gwiazd jak "paciorki na sznurku",
które je opuściły w równych grupach rozciągniętych na długim gazowym włóknie.
Grupy gwiezdnych niemowląt są tu widoczne jako zbiory jasnych niebieskich kropek.
Dziewiętnaście kompaktowych grup nawleczonych jest razem na wąskich włóknach gazu wodorowego.
Tworzenie gwiazd obejmuje 100 000 lat świetlnych, co jest ogromną przestrzenią porównywalną z wielkością Drogi Mlecznej.
Strumień nie wygląda jednak na wielki w otoczeniu starych, gigantycznych, łączących się galaktyk.
Rozciągają się one na 330 000 lat świetlnych, niemal trzykrotnie większy od nich obszar.
Jest to typowe dla galaktyk w centrum masywnych gromad, które najczęściej są największymi galaktykami we Wszechświecie.
Te grupy formują się w oparciu o tą samą fundamentalną fizykę, która sprawia, że deszcz spada w kroplach, a nie w ciągłych kolumnach.
System łączenia tworzy gwiezdne supergromady w równych odległościach, tak jak z kranu w równych odstępach spadają krople wody.
Jedyna prawdziwa różnica leży w sile, która powoduje tworzenie się kropli
- napięcie powierzchniowe w spadającej wodzie w kontekście łańcuchów powstających gwiazd zastępuje grawitacja.
To doskonale pokazuje jak prawa fizyki istnieją we Wszechświecie w każdej skali.
Od milimetrowych kropli deszczu, do łańcuchów gromad gwiazd o długości 100 000 lat świetlnych.
Hubblecast powstaje w ESA/Hubble w Europejskim Obserwatorium Południowym w Niemczech.
Misja Teleskopu Hubble to projekt międzynarodowej współpracy między NASA i Europejską Agencją Kosmiczną.