Δε χρειάζεται να ψάξετε πολύ για να βρείτε βίαια γεγονότα στο Σύμπαν.
Αστρικές εκρήξεις εκλύουν υπέρθερμο αέριο.
Τεράστιας μάζας μελανές οπές αποσπούν ύλη από κοντινά τους αντικείμενα δημιουργώντας έντονους πίδακες.
Γαλαξίες διαλύονται ή συγχωνεύονται καθώς πλησιάζουν μεταξύ τους.
Συγχωνεύσεις όπως σε αυτή την εντυπωσιακή νέα εικόνα από το Χαμπλ.
Επεισόδιο 75: Συγχώνευση γαλαξιών και σταγόνες αστρικής δημιουργίας
Το Σύμπαν είναι αρκετά ερημικό,
με διάσπαρτους γαλαξίες σε τεράστιες αποστάσεις μεταξύ τους.
Όμως μερικές φορές δύο ή περισσότεροι γαλαξίες βρίσκονται κοντά ο ένας στον άλλο.
Αυτό μπορεί να οδηγήσει στον σχηματισμό ενός μεγαλύτερου αντικειμένου.
Αυτό το φαινόμενο είναι γνωστό ως συγχώνευση γαλαξιών.
Η βίαιη διαδικασία συγχώνευσης αποσπά μέρος του αερίου, της σκόνης και των άστρων των γαλαξιών,
και μπορεί να αλλάξει δραματικά την εμφάνισή τους,
δημιουργώντας τεράστιες ουρές, λαμπρούς δακτυλίους και παραμορφωμένους γαλαξιακούς δίσκους.
Το 2008 η ομάδα του Χαμπλ δημοσιοποίησε 59 νέες εικόνες αλληλεπιδρώντων και συγχωνευόμενων γαλαξιών
παρουσιάζοντας τη μεγάλη ποικιλία εντυπωσιακών σχηματισμών που μπορούν να προκαλέσουν οι συγκρούσεις αυτές.
Αυτή τη φορά το Χαμπλ κατέγραψε κάτι λίγο πιο ασυνήθιστο:
Στο κέντρο της εικόνας βρίσκονται δύο ελλειπτικοί γαλαξίες,
μέλη του γαλαξιακού σμήνους γνωστού ως SDSS J1531+3414.
Αυτό το σμήνος έχει τόσο μεγάλη μάζα ώστε καμπυλώνει το φως πιο μακρινών γαλαξιών
δημιουργώντας εντυπωσιακά μπλε τόξα γύρω του.
Η σπανιότητα έγκειται στο ότι οι ελλειπτικοί γαλαξίες όχι μόνο συγχωνεύονται,
κάτι πολύ ασυνήθιστο,
αλλά διαθέτουν αρκετό αέριο ώστε να ξεκινήσει η δημιουργία νέων άστρων.
Αυτά τα βρεφικά αστρικά υπερσμήνη έχουν σχηματισθεί μέσω της διαδικασίας δημιουργίας άστρων "χάντρες σε σκοινί",
η οποία σχηματίζει παρόμοιες συγκεντρώσεις κατά μήκος ενός αέριου νηματοειδούς σχηματισμού.
Οι συγκεντρώσεις άστρων-βρεφών είναι ορατές σαν διάσπαρτα μπλε σημεία.
Δεκαεννέα συμπαγείς συγκεντρώσεις συνδέονται μεταξύ τους με λεπτά νήματα αερίου υδρογόνου.
Ο σχηματισμός άστρων εκτείνεται σε 100.000 έτη φωτός, τεράστια απόσταση, περίπου όση η διάμετρος του γαλαξία μας.
Ο σχηματισμός αυτός υπερκαλύπτεται όμως από τους αρχαίους συγχωνευόμενους γαλαξίες που το φιλοξενούν.
Εκτείνονται σε 330.000 έτη φωτός, περίπου τρεις φορές μεγαλύτεροι από το Γαλαξία μας.
Αυτό το μέγεθος είναι σύνηθες για γαλαξίες στο κέντρο μεγάλων σμηνών, που συνήθως αποτελούν τους μεγαλύτερους γαλαξίες στο Σύμπαν.
Αυτές οι συγκεντρώσεις δημιουργήθηκαν σαν αποτέλεσμα της απλής φυσικής που κάνει τη βροχή να πέφτει σε σταγόνες και όχι σαν μία συνεχή στήλη.
Το συγχωνευόμενο σύστημα δημιουργεί αστρικά υπερσμήνη σε ίσες αποστάσεις, όπως μία βρύση στάζει ισαπέχουσες στάλες νερού.
Η μόνη ουσιαστική διαφορά είναι η υποκείμενη δύναμη που δημιουργεί τις στάλες
- η επιφανειακή τάση για το νερό αντικαθίσταται από τη βαρύτητα όταν βρισκόμαστε στην αλυσίδα της αστρικής δημιουργίας.
Ένα όμορφο παράδειγμα του πώς οι φυσικοί νόμοι εφαρμόζονται σε όλες τις κλίμακες του Σύμπαντος.
Από τις στάλες μερικών χιλιοστών, σε μία ακολουθία σμηνών βρεφικών άστρων διαστάσεων 100.000 ετών φωτός.
Το Hubblecast είναι μία παραγωγή του ESA/Hubble στο Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο στη Γερμανία.
Η αποστολή του Χαμπλ αποτελεί διεθνή συνεργασία μεταξύ της NASA και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος.