U kijkt naar de nachtelijke hemel in een ander sterrenstelsel.
Hubble’s observaties van Messier 31 (het Andromeda sterrenstelsel),
zijn gedetailleerden dan ooit tevoren.
De meeste sterren op deze afbeelding
bevinden zich buiten onze Melkweg,
op meer dan 2 miljoen lichtjaar afstand.
Het is één van diepst ingezoomde, meest gedetailleerde opnames ooit van een sterrenstelsel buiten onze Melkweg.
Hubblecast, gepresenteerd door: de ESA (European Space Agency), en de NASA.
Episode 48: Diepte-observaties in het Andromeda sterrenstelsel.
Gepresenteerd door dr. J. (a.k.a. dr. Joe Liske)
Hallo, en welkom op een nieuwe episode van de Hubblecast.
Astronomen hebben echt miljoenen, miljoenen sterrenstelsels in de nachtelijke hemel geobserveerd,
maar slechts een kleine fractie daarvan, enkele tientallen, is dichtbij genoeg
dat we de individuele sterren waaruit ze bestaan, van elkaar kunnen onderscheiden.
En dat maakt deze kleine groep sterrenstelsels nogal speciaal voor ons astronomen.
Het Andromeda sterrenstelsel behoort tot die groep.
Het is dichter bij de Aarde dan elk ander spiraalstelsel,
wat hier ook betekent dat we er een betrekkelijk goed zicht op hebben.
Feitelijk is het Andromeda sterrenstelsel zelfs één van de grootste objecten in de nachtelijke hemel,
een aantal maal groter dan Volle Maan, ofschoon natuurlijk veel minder helder.
De relatieve nabijheid van het sterrenstelsel
en Hubble's ongeëvenaarde beeldkwaliteit dankzij zijn positie buiten de Aardse atmosfeer,
geven astronomen tezamen een unieke kijk recht in een ander sterrenstelsel.
Het is beslist geen dicht en ook geen bewolkt object.
Hubble’s observaties van het Andromeda sterrenstelsel herinneren ons eraan
dat een belangrijk kenmerk van een sterrenstelsel de grote afstanden tussen zijn sterren is.
En via deze enorme gaten kunnen we dwars door het Andromeda sterrenstelsel heenkijken
naar de veel verder gelegen sterrenstelsels op de achtergrond.
Deze observatie werd gemaakt in de halo van het Andromeda sterrenstelsel,
de enorme bol sterren en onzichtbare donkere materie die het sterrenstelsel omgeeft.
Hoewel Hubble vele duizenden sterren hier kon waarnemen,
is dit deel van het sterrenstelsel feitelijk zeer spaarzaam gevuld
waardoor we vele sterrenstelsels op de achtergrond zien.
Deze gigantische stellaire stroom is aanmerkelijk dichter dan de rest van de halo.
Deze zwachtel sterren was achtergelaten door een dwergsterrenstelsel die eens door Andromeda werd opgeslokt.
Maar de meest gevulde van de observaties is wel die van de schrijf van het sterrenstelsel -
het deel dat ook de herkenbare spiraalarmen bevat,
en de wat minder heldere tussenliggende sterren die ook kleiner in aantal zijn.
De afbeelding lijkt gevuld, maar het is enkel de buitenste regionen van het Andromeda sterrenstelsel.
Dat is omdat deze opnames werden gemaakt
om een speciaal type variabele ster te bestuderen die vaak voorkomt in de buitenste regionen van sterrenstelsels.
Met het blote oog is het Andromeda sterrenstelsel slechts een enorme grijze, vage plek in de hemel.
Maar Hubble’s observaties onthullen een heel ander perspectief,
waarin de vluchtige vorm van het sterrenstelsel wordt verscherpt tot individuele sterren.
Ik ben dr. J., en dit is het einde van deze Hubblecast.
.. Eens opnieuw, heeft de natuur ons verrast, veel meer dan we ons hebben durven inbeelden.
Hubblecast wordt geproduceerd door ESA/Hubble, in het Europese Zuidelijke Observatorium in Duitsland.
De Hubble missie is een internationaal samenwerkingsproject tussen NASA en de European Space Agency (ESA).
Transcriptie door ESA/Hubble. Vertaling M.Smit.
Nu dat u meer weet over Hubble (in de ruimte), kunt u ook zorgen dat u op de hoogte komt van het laatste nieuws over de telescopen (op aarde):
De 'ESOcast' brengt u het meest interessante onder aandacht van het Europese Zuidelijke Observatorium met zijn krachtige telescopen, die waarneemt hoog op het Chileense Andesgebergte;
daar op het zuidelijke halfrond waar zich de beste lokaties bevinden om astronomische waarnemingen te doen.