De Grote Magelhaense Wolk (LMC), is een kleine metgezel van onze Melkweg.
Het kan met het blote oog worden gezien, als een vage, grijze vlek in sterrenbeeld Dorado.
Het is een favoriete jachtplek voor astronomen en het is al door vele telescopen bestudeerd.
Zijn meest spectaculaire kenmerk is de Tarantula nevel,
een oplichtend gebied van gloeiend gas en energieke sterrenformatie.
Hubble heeft een foto kunnen maken, ingezoomd op deze nevel,
die de dynamiek van dit gebied in ons universum voor het eerst zo gedetailleerd onthult.
Hubblecast Episode 44: Hubble bespioniseert de Tarantula nevel.
Gepresenteerd door dr. J. (a.k.a. dr. Joe Liske)
Dit gedeelte van de Tarantula nevel is één van de meest dynamische,
en laat het gebied zien rondom het SuperNova-overblijfsel NGC 2060.
Deze sliertachtige scheuten van gas en stof zijn het enige zichtbare restant van een ster die geëxplodeerd is.
Na het uitblazen van deze rokerige overblijfselen
stortte de kern van de ster die NGC 2060 vormde, ineen tot een pulsar (een type neutronenster).
De Tarantula nevel gloeit zo helder, omdat de atomen in zijn waterstof-gas verlicht worden door felle,
nieuwgeboren sterren, die er recentelijk zijn gevormd.
Deze baby-sterren schijnen met krachtige ultra-violette straling, wat het gas ioniseert
en het rood en groen laten oplichten.
Het licht is zo intens dat - hoewel een 170.000 lichtjaar verweg
en buiten het Melkwegstelsel -
de Tarantula nevel op een donkere nacht
zonder telescoop toch zichbaar is voor waarnemers op aarde.
Maar de grootste en helderste sterren in de Tarantula zijn feitelijk net buiten Hubble's zicht.
Dit bredere, maar minder gedetailleerde beeld van de Tarantula nevel
werd genomen met de MPG/ESO 2.2-meter telescoop, op het La Silla observatorium, in Chili.
Het laat ons de bron zien waardoor veel van Tarantula’s licht wordt veroorzaakt:
het super-sterrencluster RMC 136.
Dus, het was feitelijk niet zo lang geleden dat astronomen nog debateerden of
dit intensieve licht afkomstig was van een compact sterrencluster, of misschien van een nog onbekend soort superster.
Het is pas in de laatste 20 jaar dat we in staat zijn aan te tonen dat het feitelijk een sterrencluster is
- ofschoon deze wel enkele van de meest massieve sterren herbergt die ooit zijn waargenomen!
De Tarantula nevel herbergt ook SuperNova 1987a.
Van alle supernova's die we hebben waargenomen sinds de uitvinding van de telescoop
is dit de enige die zich zo dichtbij ons zelf bevindt.
Terwijl we uitzoomen, zien we de omvang van de Tarantula nevel zich duidelijk aftekenen tegen het sterrenstelsel dat het herbergt.
Het is het grootste sterrenkraamkamer die we kennen in deze regio van het universum
en een van de meest attractieve plekken in de nachtelijke hemel.
Hubblecast wordt geproduceerd door ESA/Hubble, in het Europese Zuidelijke Observatorium in Duitsland.
De Hubble missie is een internationaal samenwerkingsproject van de NASA en de European Space Agency.
Transcriptie door ESA/Hubble; vertaling M.Smit.
Nu dat u meer weet over Hubble (in de ruimte), kunt u ook zorgen dat u op de hoogte komt van het laatste nieuws over de telescopen (op aarde):
De 'ESOcast' brengt u het meest interessante onder aandacht van het Europese Zuidelijke Observatorium met zijn krachtige telescopen, dat waarneemt hoog op het Chileense Andesgebergte;
daar op het zuidelijke halfrond waar zich de beste lokaties bevinden om astronomische waarnemingen te doen.