Een spectaculaire, nieuwe NASA/ESA Hubble ruimtetelescoop opname.
- één van de grootste die ooit genomen is van een ster-vormend gebied -
laat N11 zien - deel van een complex netwerk van gaswolken en sterrenclusters,
in een sterrenstelsel dichtbij onze Melkweg: 'de Grote Magelhaense Wolk' (LMC).
Deze regio met energieke sterformatie, is één van de méést actieve in het dichtbij gelegen heelal.
Dit is de Hubblecast!
Nieuws en beelden van de NASA/ESA Hubble ruimtetelescoop.
Aflevering 37: Bellen en baby-sterren
De Grote Magelhaense Wolk (LMC), bevat vele heldere bellen gloeiend gas.
Eén van de grootste en meest spectaculaire heeft de naam LHA 120-N11,
vanuit een lijst in een catalogus van de Amerikaanse astronoom en astronaut Karl Henize in 1956,
en is informeel ook bekend als N11.
Van dichtbij gezien, laten de golvende, roze wolken gloeiend gas
N11 lijken op een werveling met flagen; als een kermis vol snoepjes.
Op wat meer afstand, wordt zijn eigenaardige vorm duidelijk; - wat enkele waarnemers ertoe bracht dit de bijnaam Boon-nevel te geven.
De dramatische en kleurrijke kenmerken, wijzen erop dat hier nieuwe sterren worden gevormd.
N11 is een veel bestudeerd gebied, dat zich over 1.000 lichtjaren uitstrekt.
Het is op-één-na grootste stervormende gebied binnen de LMC,
en heeft enkele van de méést massieve sterren geproduceerd.
Het proces van sterformatie heeft N11 zijn specifieke kenmerken gegeven.
Drie opéénvolgende generaties van sterren,
die elk steeds wat verder weg van het centrum van de nevel zijn gevormd,
hebben omhulsels gevormd van gas en sterrenstof.
Deze omhulsels werden weggeblazen van de nieuwgeboren sterren in de oproer van hun energieke geboorte en jonge bestaan,
waardoor de ringen werden gevormd, die in de afbeelding zo prominent aanwezig zijn.
Bonen zijn niet de enige aardse vormen die gevonden kunnen worden in deze spectaculaire hoge-resolutie opname van de NASA/ESA Hubble ruimtetelescoop.
Linksboven is de rode bloem van de Roosnevel N11a te zien.
Zijn bloemblaadjes van gas en sterrenstof worden van binnenuit verlicht,
dankzij de straling van de massieve, hete sterren in zijn binnenste.
De Roosnevel is relatief compact en van grote dichtheid
en is de plek waar recentelijk de grootste uitbarsting van sterontwikkeling is geweest in de regio.
Andere sterrenclusters zijn er overvloedig in N11, zoals NGC 1761 onderin de afbeelding,
een groep massieve, hete, jonge sterren, die zeer actief een krachtige ultra-violette straling de ruimte in sturen.
Hoewel het veel kleiner is dan onze eigen Melkweg,
is de LMC een erg actief stervormend gebied.
Het bestuderen van deze stellaire kraamkamers helpt astronomen veel meer te begrijpen over de wijze waarop sterren gevormd worden
en hoe ze zich ontwikkelen, en over het einde van hun bestaan.
Zowel de LMC, als zijn kleinere compagnon Kleine Magelhaense Wolk (SMC),
zijn gemakkelijk met het blote oog te zien en zijn erg geliefd bij mensen die op het zuidelijke halfrond wonen.
Dat deze sterrenstelsels ook bij Europeanen onder aandacht is gekomen,
daarvoor gaat de dank gewoonlijk uit naar de Portuguese ontdekkingsreiziger
Fernando de Magellan en zijn bemanning, die dit zagen op hun zeereis in 1519.
Hoewel, de Perzische astronoom Abd Al-Rahman Al Sufi
en de italiaanse ontdekkingsreiziger Amerigo Vespucci, zagen dit heldere sterrenstelsel al in 964 en 1503 respectievelijk.
Hubblecast werd geproduceerd door ESA/Hubble, in het Europese Zuidelijke Observatorium in Duitsland.
De Hubble missie is een internationaal samenwerkingsproject van de NASA en de European Space Agency.
Transcriptie door ESA/Hubble; vertaling M.Smit.
Nu dat u meer weet over Hubble (in de ruimte), kunt u ook zorgen dat u op de hoogte komt van het laatste nieuws over de telescopen (op aarde):
De 'ESOcast' brengt u het meest interessante onder aandacht van het Europese Zuidelijke Observatorium met zijn krachtige telescopen, dat waarneemt hoog op het Chileense Andesgebergte;
daar op het zuidelijke halfrond waar zich de beste lokaties bevinden om astronomische waarnemingen te doen.